Jubileumoptreden 2008

Steegzangers vieren jubileum met zinderende voorstelling
 
Op één van de warmste dagen van het jaar trokken ruim 900 fans van de Steegzangers naar de Stadsschouwburg voor een avond vol muziek, zang en vrolijkheid. De bekende vertolkers van het Nederlandse levenslied vierden maandagavond in een tot aan de nok gevuld theater hun 10-jarig jubileum.

Het door Marijke Boon gecomponeerde Domlied én lijflied van de Steegzangers zette aan het begin van de avond al meteen de toon: 'Utrecht, o Utrecht, stad waar ik altijd weer kom. De Vecht is er recht en de Rijn is er krom'. Daarna wisselden gevoelige luisterliedjes en bekende meezingers elkaar in een rap tempo af. Van het krachtige Sammy tot het uitbundige Kom van dat dak af. Van het dromerige 'Susanne' tot het vol overtuiging gezongen 'Zing, vecht, huil, bid, lach'. Halverwege de avond zong accordeoniste Irena Filippova met haar warme stem over Rusland en over de liefde. Zij zorgde daarmee in een muisstille zaal voor een verstild moment.

Na de pauze ging er iets mis met de techniek waardoor een filmpje met Utrechtse sfeerbeelden niet startte. Dirigent Paul Krijnen loste dit tot hilariteit van de zaal laconiek op door te zeggen: 'Terwijl we wachten, kunnen we net zo goed wel even een liedje zingen'.

Daarna barstte het feest weer los met het swingende 'Mexico' en het door het publiek luid meegezongen 'Land van Maas en Waal'. Pianist Arthur Bouma en muziekgroep de Speciale Gasten zorgden voor muzikaal vuurwerk bij de ondersteuning van de liederen. Hoogtepunt van de avond was het monumentale lied Pastorale waarvan het juichende slotakkoord: 'Ik heb je lief, zo lief!' eindigde in een staande ovatie. Terwijl honderden ballonnen naar beneden dwarrelden, barstte het publiek spontaan in een 'Lang zal ze leven' los.

Fotografie: Tessa Böck